Келген сагъышланы тыйялмай… (Артур Кенчешаовну чыгъармаларыны юсюнден)

Экинчи кюнюм барады, сёзле табыб джарашдыралмайма айтырымы. Бу уллу джазыучуду деб келеди кёлюме. Назмулары къылдан согъулгъаннга ушайдыла. Эки дунияны арасы бла къыл кёпюрде джырын джырлай баргъаннга ушатама. Аны бла биргелей энчи ызын терен къояды. Бизни ёмюрню джашау джоругъуну тамалын къурагъан корпускулярно-волновой дуализмни джоругъуна сыйынмайды. Ким бла тенглешдирирге билмейме. Есенин тюшдю эсиме. Андандамы эслирекди дейме. Ызы бла къоркъуу келеди. Критикле мени къалай джыртханларын кёзюме кёргюзтеме. Да Есенин да кесини заманында айтылыб тургъанланы тебериб, алай бла табханды кесини орнун. Кенчешаов да ол халлы болургъа нек болмайды? Аны джаза билген тилиди аны бла тенглешдиртген. Артурну назмулары джашауну ауазындан алыннганлары кёрюнюб турады. Аланы окъусанг, исси кюннге суусабча, бошалмазларын излеб биринден бирине кёчесе. Окъугъан заманынгда, кенг оюулу джукъа къумачны сокъгъан устаны иши болгъанын сезгенлей тураса. «Эй, адамла сиз да мени биргеме бир окъугъуз», — дерим келеди. Поэт биз сезмегенни, кёрелмегенни табыб, бизге хант этиб береди. Бир назмусунда кече арада шахарда айланнган ит бла сёлешеди.

Так быстро мы стали друзьями, 
Лохматый попутчик ты мой!
Наш мир окружён фонарями,
А мы говорим тишиной!

Не да бу тизгинлеге бир къарайыкъ.

… в груди звенят колокола Хатыни 
И в пламени печали сердце жгут…

Бу Есенинге не халлы ушайды деб, сагъыш эте келиб, былай джазгъанына тюбедим.

Хулиганом не был я в народе,
Многим не похож я на него.
Но в безумных мыслях о свободе 
Чувствую духовное родство.

Артур черкес миллетден чыкъгъанлыгъына, ол адам улугъа джырлайды. Аны чыгъармалары, адамланы джюреклери сезиб, алай а, бир джерге джыйыб айталмагъан сезимледен къуралгъанчады. Ол журналист ишин бардыргъан кёзюуде, поэтни къылдан согъулгъан аркъауу танылгъанлай турады. Аллаху Тагъаля берген уллу саугъасы барды поэтни — ол фахмуду. Джырчыны саны, къаны, джаны бла бирге берилгенди ол саугъа. Аны къайсы чыгъармасын алсакъ да, анда хуппеги кёрюнмейди. Бир назмусу джелни джырына ушай эсе, экинчиси отну джаханимлигин кёргюзтеди. Темасына кёре ол керекли формаланы, ритмлени табады. Поэтни Аллах берген фахмусуну тылпыуу, джазгъан назмусун керекли сёзле бла джасайды. Ол бирде саулай дунияны такси халда кёрюб, анда баргъанла бла ушакъ этеди. Бусагъатда джаш тёлю бла сёлешген тилине къарайыкъ. Талай тёлюню сюйген джырчысы Цойну юсюнден, аны сагъыннганланы биргелеринде болгъанча айтады:

Он просто вышел покурить,
Он непременно к нам вернётся. 
Вшивает в нас свой луч, как нить, 
Звезда, что носит имя Солнце.

Джазгъанларымы джазмагъанлай, Артур уллу поэтди деб къояргъа да боллукъ эдим, кёлюме джетерик тюл эди ансы. Ахырында ол сёзлени джазама: Артур бек фахмулу уллу поэтди.

Тебуланы Шукур 
15 сентябрда 2019дж.

Закладка Постоянная ссылка.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *